Οι ιδιότητες του αφοσιωμένου υπηρέτη του Κυρίου

(Από τη Σρίμαντ-Μπαγκαβατάμ, 4.20.16)

Ο Κύριος Βίσνου ήταν πολύ ευχαριστημένος με τον καλό χαρακτήρα και την καλή συμπεριφορά του Μαχαράζα Πρίτου και του πρόσφερε την ευλογία Του. Ο Κύριος λέει ανοιχτά ότι η τέλεση μεγάλων θυσιών ή οι ασκητικότητες του μυστικιστικού γιόγκα δεν μπορούν να Τον ικανοποιήσουν. Ευχαριστιέται μόνο με τον ανώτερο χαρακτήρα και την ευγενική συμπεριφορά. Αλλά αυτά δεν μπορούν να αναπτυχθούν αν δεν γίνει κανείς αγνός αφοσιωμένος υπηρέτης του Κυρίου. Όποιος έχει αναπτύξει ανόθευτη και ακλόνητη υπηρεσία αφοσίωσης στον Κύριο αναπτύσσει τις αρχικές καλές ιδιότητες της πνευματικής ψυχής. Η πνευματική ψυχή, ως συστατικό μέρος του Υπερτάτου Προσώπου της Θεότητας, διαθέτει όλες τις καλές ιδιότητες του Κυρίου. Όταν η πνευματική ψυχή μολύνεται από τις υλικές καταστάσεις της φύσης, θεωρείται κανείς καλός ή κακός, ως προς τις υλικές ιδιότητες. Όταν όμως υπερβεί όλες τις υλικές ιδιότητες, εμφανίζονται όλες οι καλές ιδιότητες. Αυτές οι ιδιότητες του αφοσιωμένου υπηρέτη, είκοσι έξι τον αριθμό, έχουν ως εξής:

1-Είναι καλός με όλους.

2-Δεν μαλώνει με κανέναν.

3-Είναι σταθεροποιημένος  στην Απόλυτη Αλήθεια.

4-Είναι ίσος με όλους.

5-Δεν έχει ψεγάδια.

6-Είναι αγαθοεργός.

7-Είναι ευγενικός.

8-Είναι καθαρός.

9-Είναι απλός.

10-Είναι γενναιόδωρος.

11-Είναι ειρηνικός.

12-Είναι προσκολλημένος απόλυτα στον Θεό.

13-Δεν έχει υλικές επιθυμίες.

14-Είναι πράος.

15-Είναι σταθερός.

16-Εχει αυτοέλεγχο.

17-Δεν τρώει περισσότερο απ’ όσο είναι απαραίτητο.

18-Είναι συνετός.

19-Δείχνει σεβασμό στους άλλους.

20-Είναι ταπεινός.

21-Είναι σοβαρός.

22-Είναι ευσπλαχνικός.

23-Είναι φιλικός.

24-Είναι ποιητικός.

25-Είναι επιδέξιος.

26-Είναι σιωπηλός.

Ο Κύριος ικανοποιείται με την ανάπτυξη των υπερβατικών ιδιοτήτων του ζωντανού όντος και όχι με την τεχνητή τέλεση θυσιών και μυστικιστικού γιόγκα. Με άλλα λόγια, αν δεν είναι κανείς πλήρως άξιος να γίνει αγνός αφοσιωμένος υπηρέτης του Κυρίου, δεν μπορεί να περιμένει να απελευθερωθεί από την υλική περιπλοκή.

(Σχόλιο του Σρίλα Μπακτιβεντάντα Σουάμι Πραμπουπάντα)

Μετάφραση: Γ. Δ. Κωνσταντόπουλος