Ο κρυμμένος θησαυρός

(Μικρό απόσπασμα από το τέταρτο κεφάλαιο του βιβλίου «Η διδασκαλία του Κυρίου Τσετάνια» της Αυτού Θείας Χάρης Α. Τσ. Μπακτιβεντάντα Σουάμι Πραμπουπάντα, που θα δημοσιευθεί σύντομα στον ιστότοπο www.krsna.gr.)

O Κύριος Τσετάνια αφηγήθηκε στον Σρίλα Σανάτανα Γκοσουάμι μια ιστορία  από το σχόλιο του Μάντβα για το Πέμπτο Άσμα της Σρίμαντ-Μπαγκαβατάμ. Η ιστορία έχει σχέση με την οδηγία του αστρολόγου Σαρβάγκια σε έναν φτωχό άνθρωπο  που ήλθε να τον δει για να του πει το μέλλον του. Όταν ο Σαρβάγκια είδε το ωροσκόπιο του ανθρώπου, έμεινε αμέσως κατάπληκτος που ο άνθρωπος αυτός ήταν τόσο φτωχός και του είπε, «Γιατί είσαι τόσο δυστυχισμένος; Από το ωροσκόπιό σου μπορώ να δω ότι έχεις έναν κρυμμένο θησαυρό που σου άφησε ο πατέρας σου. Ωστόσο, το ωροσκόπιο δείχνει ότι ο πατέρας σου δεν μπορούσε να σου το αποκαλύψει αυτό, επειδή πέθανε σε ξένο τόπο. Τώρα όμως μπορείς να ψάξεις να βρεις αυτόν τον θησαυρό και να είσαι ευτυχισμένος». Αυτή η ιστορία αναφέρεται επειδή το ζωντανό ον υποφέρει εξαιτίας της άγνοιας του κρυμμένου θησαυρού του Πατέρα του. Ο κρυμμένος θησαυρός του Πατέρα, του Κρίσνα, είναι η Αγάπη για τον Θεό. Σε κάθε βεδική γραφή συνιστάται στη δέσμια της ύλης ψυχή να βρει αυτόν τον κρυμμένο θησαυρό. Όπως αναφέρεται στην Μπαγκαβάντ-γκίτα, παρόλο που η δέσμια της ύλης ψυχή είναι γιος του πλουσιότερου προσώπου -του Προσώπου της Θεότητας- δεν το συνειδητοποιεί. Γι’ αυτό της προσφέρονται τα βεδικά έργα, για να την βοηθήσουν να αναζητήσει τον Πατέρα της και την πατρική της περιουσία.

   Ο Σαρβάγκια συμβούλεψε επίσης τον φτωχό άνθρωπο: «Μη σκάψεις στη νότια πλευρά του σπιτιού σου να βρεις τον θησαυρό, γιατί αν το κάνεις αυτό θα σου επιτεθούν δηλητηριώδεις σφήκες και θα έχεις προβλήματα. Θα πρέπει να ψάξεις στην ανατολική πλευρά όπου υπάρχει πραγματικό φως, το οποίο ονομάζεται υπηρεσία αφοσίωσης ή Συνείδηση του Κρίσνα. Στη νότια πλευρά υπάρχουν βεδικές τελετουργίες και στη δυτική πλευρά υπάρχει μόνο εμπειρική γνώση με διανοητικές εικασίες. Στη βόρεια πλευρά υπάρχει το σύστημα του γιόγκα, η μέθοδος αυτοσυνειδητοποίησης μέσω διαλογισμού».

   Αν κάποιος ψάξει για τον ύψιστο σκοπό της ζωής μέσω της τελετουργικής μεθόδου,  θα περιέλθει οπωσδήποτε σε σύγχυση. Αυτή η μέθοδος συνεπάγεται την τέλεση θρησκευτικών τελετών υπό την καθοδήγηση ενός ιερέα που παίρνει χρήματα ως αντάλλαγμα της υπηρεσίας του. Μπορεί κάποιος να νομίζει ότι θα είναι ευτυχισμένος κάνοντας αυτές τις τελετουργίες, αλλά στην πραγματικότητα, αν πετύχει κάποια αποτελέσματα από αυτές, θα είναι μόνο εφήμερα. Οι υλικές δυστυχίες του θα συνεχιστούν. Έτσι δεν θα είναι ποτέ αληθινά ευτυχισμένος ακολουθώντας την τελετουργική μέθοδο. Αντίθετα, θα αυξήσει απλώς τους υλικούς πόνους όλο και περισσότερο.

   Κατά τον ίδιο τρόπο, το σκάψιμο στη βόρεια πλευρά παρομοιάζεται με την αυτοσυνειδητοποίηση μέσω της μεθόδου του διαλογισμού. Με αυτή τη μέθοδο, τελειότητα είναι το να νομίζει κανείς ότι γίνεται Ένα με τον Υπέρτατο Κύριο. Όμως αυτή η συγχώνευση του ζωντανού όντος στον Υπέρτατο είναι σαν ένα μεγάλο φίδι που έχει καταπιεί ένα μικρότερο φίδι. Από την πρακτική εμπειρία βλέπουμε ότι μερικές φορές ένα μεγάλο φίδι καταπίνει ένα μικρότερο, και αυτή η συγχώνευση μέσα στην πνευματική ύπαρξη του Υπερτάτου είναι κάτι ανάλογο. Ενώ το μικρό φίδι αναζητά την τελειότητα, το καταπίνει το μεγάλο φίδι.

   Το σκάψιμο στη δυτική πλευρά παρομοιάζεται με έναν κρυμμένο θησαυρό που προστατεύεται από ένα γιακσα, ένα κακό πνεύμα. Το θέμα είναι ότι ένας κρυμμένος θησαυρός δεν μπορεί να βρεθεί ποτέ από κάποιον που ζητά την εύνοια ενός γιακσα για να  τον βρει. Το αποτέλεσμα είναι απλώς ότι θα σκοτωθεί. Οι γιόγκι που ασκούνται στον διαλογισμό παρομοιπαζονται με τα μικρά φίδια. Η εικοτολογική μέθοδος αυτοσυνειδητοποίησης, δηλαδή η γκιανα, είναι επίσης αυτοκαταστροφική.

   Στην πραγματικότητα, πρέπει να ψάξει κανείς για τον κρυμμένο θησαυρό στην ανατολική πλευρά, η οποία ονομάζεται υπηρεσία αφοσίωσης εν πλήρη Συνειδήσει του Κρίσνα. Αυτός είναι ο παντοτινός κρυμμένος θησαυρός, και όταν κάποιος τον αποκτήσει, γίνεται παντοτινά πλούσιος. Όποιος είναι φτωχός σε υπηρεσία αφοσίωσης και Συνείδηση του Κρίσνα έχει πάντοτε ανάγκη το υλικό κέρδος. Μερικές φορές υποφέρει από τα τσιμπήματα δηλητηριωδών πλασμάτων και μερικές φορές περιέρχεται σε σύγχυση· μερικές φορές ακολουθεί τη φιλοσοφία του μονισμού και έτσι χάνει την ταυτότητά του, και μερικές φορές τον καταπίνει το μεγάλο φίδι. Παραιτούμενος από όλα αυτά τα πράγματα και σταθεροποιούμενος στη Συνείδηση του Κρίσνα, την υπηρεσία αφοσίωσης του Κυρίου, επιτυγχάνει την τελειότητα της ζωής.

Μετάφραση: Γ. Δ. Κωνσταντόπουλος