Η άφιξη του Ακρούρα στη Βρινντάβανα

Απόσπασμα από το Τριακοστό Έβδομο Κεφάλαιο του έργου «Κρίσνα, το Υπέρτατο Πρόσωπο της Θεότητας», με τίτλο «Η άφιξη του Ακρούρα στη Βρινντάβανα».

Αφού πήρε οδηγίες από τον Κάμσα, ο Ακρούρα ξεκίνησε το επόμενο πρωί με άμαξα για τη Βρινντάβανα. Επειδή ο ίδιος ο Ακρούρα ήταν μεγάλος αφοσιωμένος υπηρέτης του Κυρίου, ενώ πήγαινε στη Βρινντάβανα άρχισε να υμνεί τον Κύριο. Οι αφοσιωμένοι υπηρέτες είναι πάντοτε απορροφημένοι σε σκέψεις του Κρίσνα και ο Ακρούρα σκεφτόταν διαρκώς τα λωτοειδή μάτια του Κυρίου Κρίσνα.

Δεν γνώριζε τι είδους ευσεβείς πράξεις θα πρέπει να είχε κάνει για να κερδίσει την ευκαιρία να πάει να δει τον Κύριο Κρίσνα. Ο Ακρούρα σκέφτηκε ότι αν ήθελε ο Κρίσνα, θα του ήταν δυνατό να Τον δει. Ο Ακρούρα συλλογίστηκε πως ήταν πολύ τυχερός που πήγαινε να δει τον Κρίσνα, τον οποίον μεγάλοι μυστικιστές γιόγκι επιθυμούν να δουν. Είχε πεισθεί πως εκείνη τη μέρα όλες οι αντιδράσεις για τις αμαρτίες της περασμένης ζωής του θα τελείωναν και ότι η καλότυχη ανθρώπινη μορφή ζωής που του είχε δοθεί θα ήταν επιτυχημένη. Σκέφτηκε ακόμα πως είχε ευνοηθεί πολύ από τον Κάμσα, που τον είχε στείλει να φέρει πίσω τον Κρίσνα και τον Μπαλαράμα και έτσι να του επιτρέψει να δει τον Κύριο. Ο Ακρούρα συνέχισε να σκέφτεται ότι στο παρελθόν μεγάλοι σοφοί και άγια πρόσωπα απελευθερώθηκαν από τον υλικό κόσμο, βλέποντας απλώς τα αστραφτερά νύχια των λωτοειδών ποδιών του Κρίσνα.

«Αυτό το Υπέρτατο Πρόσωπο της Θεότητας έχει έλθει τώρα σαν ένα συνηθισμένο ανθρώπινο ον και είναι μεγάλη τύχη για μένα να μπορώ να Τον δω πρόσωπο με πρόσωπο», σκέφτηκε ο Ακρούρα. Ήταν συνεπαρμένος με την προσδοκία να δει τα ίδια εκείνα λωτοειδή πόδια που λατρεύονται από μεγάλους ημίθεους όπως ο Μπράμα, ο Νάραντα και ο Κύριος Σίβα, που βαδίζουν στο έδαφος της Βρινντάβανα και αγγίζουν τα στήθη των γκόπι, που είναι καλυμμένα με αχνό χρώμα κουνκουμα. Σκέφτηκε, «Είμαι τόσο τυχερός, που θα μπορέσω να δω εκείνα τα ίδια λωτοειδή πόδια σήμερα και σίγουρα θα μπορέσω να δω το πανέμορφο πρόσωπο του Κρίσνα, το οποίο είναι σημαδεμένο στο μέτωπο και τη μύτη με τίλακα. Θα δω ακόμα και το χαμόγελό Του και τα σγουρά μαύρα μαλλιά Του. Μπορώ να είμα βέβαιος γι’ αυτή την ευκαιρία, επειδή βλέπω ότι σήμερα τα ελάφια περνούν δεξιά μου. Σήμερα θα μπορέσω πράγματι να δω το πνευματικό βασίλειο της Βισνουλόκα, επειδή ο Κρίσνα είναι ο Υπέρτατος Βίσνου και έχει έλθει ο Ίδιος, με τη δική Του θέληση. Είναι η πηγή κάθε ομορφιάς· γι’ αυτό τα μάτια μου σήμερα θα γεμίσουν».

Ο Ακρούρα γνώριζε πέρα από κάθε αμφιβολία ότι ο Κύριος Κρίσνα είναι ο Υπέρτατος Βίσνου. Ο Κύριος Βίσνου ρίχνει μια ματιά στην υλική ενέργεια και έτσι παίρνει σάρκα και οστά η κοσμική εκδήλωση. Και μολονότι ο Κύριος Βίσνου είναι ο δημιουργός αυτού του υλικού κόσμου, είναι ελεύθερος, μέσω της δικής Του ενέργειας, από την επίδραση της υλικής ενέργειας. Μέσω της εσωτερικής Του δύναμης μπορεί να διαπεράσει το σκοτάδι της υλικής ενέργειας. Κατά τον ίδιο τρόπο, ο Κρίσνα, ο αρχικός Βίσνου, επεκτείνοντας την εσωτερική Του δύναμη, δημιούργησε τους κατοίκους της Βρινντάβανα. Βεβαιώνεται επίσης και στην Μπραμα-σαμχιτα ότι τα παραφερνάλια και ο τόπος του Κρίσνα είναι επεκτάσεις της εσωτερικής Του δύναμης. Η ίδια αυτή εσωτερική δύναμη φανερώνεται στη Γη ως Βρινντάβανα, όπου ο Κρίσνα απολαμβάνει μαζί με τους γονείς Του και με τη συντροφιά των φίλων Του, των βοσκόπουλων και των γκόπι. Από τα λόγια του Ακρούρα, είναι φανερό ότι αφού ο Κρίσνα είναι υπερβατικός ως προς τις καταστάσεις της υλικής φύσης, οι κάτοικοι της Βρινντάβανα, που υπηρετούν του Κύριο με αγάπη, είναι επίσης υπερβατικοί.

Ο Ακρούρα σκέφτηκε ακόμα την αναγκαιότητα των υπερβατικών διασκεδάσεων του Κυρίου. Σκέφτηκε πως τα υπερβατικά έργα, η διδασκαλία, οι ιδιότητες και οι διασκεδάσεις του Κρίσνα είναι όλα για το καλό των ανθρώπων. Οι άνθρωποι μπορούν να παραμένουν διαρκώς στη συνείδηση του Κρίσνα, συζητώντας για την υπερβατική μορφή του Κυρίου, τις ιδιότητες, τις διασκεδάσεις και τα παραφερνάλιά Του. Με αυτόν τον τρόπο, ολόκληρο το σύμπαν μπορεί να ζήσει πράγματι αίσια και να προοδεύσει ειρηνικά. Αλλά χωρίς συνείδηση του Κρίσνα, ο πολιτισμός δεν είναι παρά διακόσμηση ενός νεκρού σώματος. Ένα νεκρό σώμα μπορεί να είναι στολισμένο πολύ όμορφα, αλλά χωρίς τη συνείδηση αυτά τα στολίδια είναι άχρηστα. Η ανθρώπινη κοινωνία χωρίς συνείδηση του Κρίσνα είναι άχρηστη και άψυχη.

Ο Ακρούρα σκέφτηκε, «Αυτό το Υπέρτατο Πρόσωπο της Θεότητας, ο Κρίσνα, έχει εμφανισθεί τώρα ως ένας από τους απογόνους της δυναστείας των Γιάντου. Οι αρχές της θρησκείας είναι οι νόμοι που έχει θεσπίσει. Όσοι τηρούν αυτούς τους νόμους είναι ημίθεοι και όσοι δεν τους τηρούν είναι δαίμονες. Έχει έλθει ο Ίδιος για να προστατέψει τους ημίθεους, που είναι πολύ υπάκουοι στους νόμους του Υπερτάτου Κυρίου. Για τους ημίθεους και τους αφοσιωμένους υπηρέτες του Κυρίου είναι χαρά να υπακούουν στους νόμους του Κρίσνα και στον Κρίσνα δίνει χαρά να τους προσφέρει κάθε είδους προστασία. Αυτά τα έργα του Κρίσνα, η προστασία που προσφέρει στους αφοσιωμένους υπηρέτες και ο φόνος των δαιμόνων, όπως βεβαιώνεται στην Μπαγκαβαντ-γκιτα, είναι πάντα καλό για τους ανθρώπους να τα ακούν και να τα αφηγούνται. Τα δοξασμένα έργα του Κυρίου θα τραγουδιούνται εσαεί όλο και περισσότερο από τους αφοσιωμένους υπηρέτες και τους ημίθεους.

«Ο Κρίσνα, το Υπέρτατο Πρόσωπο της Θεότητας, είναι ο πνευματικός δάσκαλος όλων των πνευματικών δασκάλων· είναι ο σωτήρας όλων των πεσμένων ψυχών και ο ιδιοκτήτης των τριών κόσμων. Οποιοσδήποτε μπορεί να Τον δει, αν τα μάτια του είναι αλειμμένα με αγάπη για τον Θεό. Σήμερα θα μπορέσω να δω το Υπέρτατο Πρόσωπο της Θεότητας, το οποίο με την υπερβατική ομορφιά Του έχει προσελκύσει τη θεά της τύχης να ζήσει μαζί Του αιωνίως. Μόλις φτάσω στη Βρινντάβανα, θα κατέβω από το άρμα και θα πέσω μπρούμυτα να προσκυνήσω με σεβασμό τον Υπέρτατο Κύριο, τον αφέντη της υλικής φύσης και όλων των ζωντανών όντων. Τα λωτοειδή πόδια του Κρίσνα τα λατρεύουν πάντοτε οι μεγάλοι μυστικιστές γιόγκι· θα λατρέψω, λοιπόν, κι εγώ τα λωτοειδή Του πόδια και θα γίνω ένας από τους φίλους Του στη Βρινντάβανα, όπως τα βοσκόπουλα. Όταν προσκυνήσω τον Κρίσνα με αυτόν τον τρόπο, σίγουρα θα βάλει το ατρόμητο λωτοειδές χέρι Του στο κεφάλι μου. Το χέρι Του προσφέρεται σε όλες τις υποκείμενες σε όρους ψυχές που βρίσκουν καταφύγιο κάτω από τα λωτοειδή πόδια Του. Ο Κρίσνα είναι ο έσχατος σκοπός της ζωής για όλους τους ανθρώπους που φοβούνται την υλική ύπαρξη και ασφαλώς όταν Τον δω, θα μου προσφέρει το καταφύγιο των λωτοειδών ποδιών Του. Λαχταρώ το άγγιγμα των όμοιων με λωτούς χεριών Του στο κεφάλι μου».

Έτσι ο Ακρούρα περίμενε ευλογίες από το χέρι του Κρίσνα. Γνώριζε ότι ο Ίνντρα, που είναι ο Βασιλιάς του ουρανού και αφέντης των τριών κόσμων –των ανώτερων, των μεσαίων και των κατώτερων πλανητικών συστημάτων- ευλογήθηκε από τον Κύριο επειδή του πρόσφερε απλώς λίγο νερό και ο Κρίσνα το δέχθηκε. Παρόμοια, ο Μαχαράζα Μπάλι έδωσε μόνο ένα μέτρο γης ως ελεημοσύνη στον Βάμανα ντέβα και πρόσφερε επίσης λίγο νερό, που ο Κύριος Βάμανα ντέβα το δέχθηκε, και γι’ αυτό ο Μαχαράζα Μπάλι απέκτησε τη θέση του Ίνντρα. Όταν οι γκόπι χόρευαν με τον Κρίσνα στον χορό ράσα, κουράστηκαν, και ο Κρίσνα άλειψε στα πρόσωπά τους με το χέρι Του, που είναι αρωματικό όσο ένα λουλούδι λωτού, τις σταγόνες του ιδρώτα τους, που ήταν σαν μαργαριτάρια, και οι γκόπι αναζωογονήθηκαν στη στιγμή. Έτσι ο Ακρούρα περίμενε ευλογία από το υπέρτατο χέρι του Κρίσνα. Το χέρι του Κρίσνα είναι ικανό να προσφέρει ευλογία σε όλων των ειδών τους ανθρώπους αν αναπτύξουν τη συνείδηση του Κρίσνα. Αν κάποιος επιθυμεί υλική ευτυχία όπως ο Βασιλιάς του ουρανού, μπορεί να αντλήσει αυτή την ευλογία από το χέρι του Κρίσνα· αν κάποιος επιθυμεί απελευθέρωση, από τις οδύνες της υλικής ύπαρξης, μπορεί και αυτός να αποκτήσει ευλογία από τον Κρίσνα· και αν κάποιος σε αγνή υπερβατική αγάπη για τον Κρίσνα επιθυμεί προσωπική επαφή και το άγγιγμα του υπερβατικού σώματός Του, μπορεί επίσης να κερδίσει ευλογία από το χέρι Του.

Ο Ακρούρα φοβόταν, εντούτοις, επειδή ήταν εξουσιοδοτημένος από τον Κάμσα, τον εχθρό του Κρίσνα. Σκεφτόταν, «Θα δω τον Κρίσνα ως αγγελιοφόρος του εχθρού». Και την ίδια στιγμή σκεφτόταν, «Ο Κρίσνα βρίσκεται στην καρδιά όλων ως Υπέρτατη Ψυχή και επομένως θα πρέπει να γνωρίζει την καρδιά μου». Παρόλο που ο Ακρούρα ήταν έμπιστος του εχθρού του Κρίσνα, η καρδιά του ήταν καθαρή. Ήταν αγνός αφοσιωμένος υπηρέτης του Κρίσνα. Διακινδύνευσε την οργή του Κάμσα για να συναντήσει τον Κρίσνα. Ήταν βέβαιος ότι παρόλο που πήγαινε ως εκπρόσωπος του Κάμσα, ο Κρίσνα δεν θα τον δεχόταν ως εχθρό. «Μολονότι είμαι σε αμαρτωλή αποστολή, εξουσιοδοτημένος από τον Κάμσα, όταν πλησιάσω το Υπέρτατο Πρόσωπο της Θεότητας, θα σταθώ μπροστά Του με κάθε ταπεινοφροσύνη και χέρια σε στάση ικεσίας. Σίγουρα θα χαρεί με τη διάθεση αφοσίωσης που έχω και ίσως χαμογελάσει με αγάπη και με κοιτάξει και με ελευθερώσει έτσι από όλων των ειδών τις συνέπειες των αμαρτιών μου. Τότε θα είμαι στο επίπεδο της υπερβατικής ευδαιμονίας και της γνώσης. Αφού ο Κρίσνα γνωρίζει την καρδιά μου, ασφαλώς όταν Τον πλησιάσω, θα με αγκαλιάσει. Δεν είμαι απλώς ένα από τα μέλη της δυναστείας των Γιάντου, αλλά είμαι και αγνός, ανόθευτος αφοσιωμένος υπηρέτης. Με το ευσπλαχνικό Του αγκάλιασμα, το σώμα μου, η καρδιά και η ψυχή μου θα καθαριστούν εντελώς από τη δράση και την αντίδραση της περασμένης ζωής μου. Όταν τα σώματά μας έλθουν σε επαφή, θα σταθώ αμέσως με τα χέρια μου σε στάση ικεσίας, με κάθε ταπεινοφροσύνη. Σίγουρα ο Κρίσνα και ο Μπαλαράμα θα μου φωνάξουν, ‘Ακρούρα, θείε’, και εκείνη την ώρα όλη μου η ζωή θα είναι δοξασμένη. Αν δεν αναγνωριστεί κάποιος από το Υπέρτατο Πρόσωπο της Θεότητας, η ζωή του δεν μπορεί να είναι επιτυχημένη».

Μετάφραση: Γ. Δ. Κωνσταντόπουλος

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ενημερώσουμε ότι σύντομα θα αναρτηθεί στο krsna.gr η ελληνική μετάφραση του πρώτου τόμου του έργου «Κρίσνα, το Υπέρτατο Πρόσωπο της Θεότητας”, της Αυτού Θείας Χάρης Α. Τσ. Μπακτιβεντάντα Σουάμι Πραμπουπάντα, το οποίο περιγράφει με τρόπο θεϊκό την εμφάνιση και τα έργα του Σρι Κρίσνα, του Υπερτάτου Προσώπου της Θεότητας, σε μετάφραση Γ. Δ. Κωνσταντόπουλου, από την αυθεντική έκδοση του έργου του 1970.